به گزارش «شهر» از دي دبليو،در‌حالي که حدود يک ميليون هندي هرساله براثر فقر و کمبود امکانات پزشکي درمعرض مرگ قرار کلينيک‌ها و بيمارستان‌هاي خصوصي مجهز و نسبتا کم‌هزينه هندوستان دليلي است براي گسترش اين نوع از توريسم. سالانه 12000 بيمار خارجي در بيمارستان آپلو، در دهلي نو جراحي مي‌شوند که 20 درصد آنها از آمريکا، کانادا و همچنين کشورهاي اروپايي مي‌آيند.
آنيل مايني،رييس بيمارستان آپلو مي‌گويد: « از بدو ورود بيماران خارجي به هند،سرويس خدماتي بيمارستان آغاز به کار مي‌کند. ما آنها را از فرودگاه تا بيمارستان همراهي مي‌کنيم.گاهي با ماشين به دنبال آنها مي‌رويم و يا اگر لازم باشد آمبولانس در اختيار آنها مي‌گذاريم. آشپزخانه بيمارستان بين‌المللي است. اين بدان معني است که بيمارستان توانايي عرضه تمام غذاهاي بين‌المللي را دارد و بيماران از انتخاب بالايي برخوردار هستند. همچنين بيمارستان از سرويس اينترنت برخوردار است و در اختيار تمام بيماران کامپيوتر گذاشته مي‌شود.»
مايني مي‌گويد كه هزينه اقامت و درمان در اين بيمارستان نسبت به امکانات ويژه‌اي که در اختيار بيماران گذاشته مي‌شود، دليلي است که بيماران را تشويقمي‌کند،بار سفر ببندند و به هندوستان سفر کنند. تفاوت هزينه جراحي‌ها بين بيمارستان آپلو و بيمارستان‌هاي اروپايي و آمريکايي بسيار چشمگير است. مايني براي مقايسه هزينه‌ها، جراحي دريچه قلب و پيوند کبد را مثال مي‌زند. او در اين‌باره مي‌گويد: « هزينه جراحي دريچه قلب در بيمارستان ما حداکثر نه هزار دلار است اما همين جراحي در آمريکا براي بيمار صد هزار دلار هزينه برمي‌دارد. خرج جراحي پيوند کبد اينجا فقط شصت هزار دلار است، حال آنکه هزينه پيوند کبد در آمريکا حدود 400 هزار دلار مي‌باشد. وقتي نتيجه جراحي يکسان و يا حتي بهتراست، چرا بايد بيماران اعتراضي داشته باشند؟»

3000 نفر از ساکنان شهر دهلي‌نو در جنوب شهر، در محله فقيرنشين پايتخت، در شرايط بسيار سختي زندگي مي‌کنند. خانواده‌هايي که با جمعيت 8 و يا حتي 10 نفره در اتاق‌هاي کوچک مجبور به گذراندن امور روزمره زندگي هستند.بوي تعفن در کوچه‌هاي تنگ و باريک اين محله آزاردهنده است. در گنداب خاکستري رنگ جوي‌ کنار خيابان‌ها بچه‌ها مشغول بازي کردن هستند. در اينجا کمتر کسي از سلامتي جسمي برخوردار است.مالاريا و تب ناشي از آن، يکي از بيماري‌هايي است که بسياري از اهالي جنوب‌شهر دهلي‌نو از آن رنج مي‌برند. تامين هزينه درمان براي اهالي اين منطقه آسان نيست و اکثريت آنها از خدمات درماني بيمه بي‌بهره‌اند.

اکثرهندي‌ها از امکانات و تجهيزات ناچيز پزشکي برخوردار هستند. از هر ده هندي فقط يک نفر داراي بيمه درماني است و توان مالي استفاده از تجهيزات پيشرفته پزشکي را دارد.